چیز زیادی در باره من وجود نداره بجز این چند خط...
یه وقتی فکرمیکردم مهم این نیست که در کجای دنیا قرار داریم مهم این است که در چه راستایی گام برمیداریم حالا فهمیدم که اشتباه فکر میکردم.آیا به راستی اشتباه فکر میکردم...شک دارم....
اینجا خانه ی مجازی من است.پذیرای قدوم شماست.چای و نسکافه همراه با یک دنیا گپ دوستانه. این روزها که دیگر هیچکس حوصله ی خودش را هم ندارد چه جایی بهتر از این دنیای مجازی که بنشینی دور هم و همانطور که داری قهوه اسپرسو را هم می زنی گپ بزنی با کسی که نمی دانی کیست، کجاست و آیا اصلا وجود خارجی دارد یا نه؟
زندگی مثل قهوه تلخه ولی گواراست و تا آخرین قطره اش رو سر میکشیم.
هیچ بچه ای را در زندگیم ندیدم که قهوه دوست داشته باشد فقط شیرینی دوست دارند، و وقتی بزرگ تر میشوند قهوه مینوشند !!!! همین...